Παραδείγματα καθημερινής ηγεσίας – RealLifeTalks #3

Τ

α παραδείγματα είναι πολλά και βρίσκονται γύρω μας. Ποια είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ μίας γυναίκας που ηγείται και εκείνης που δεν ηγείται (…ακόμα τουλάχιστον, αλλά είναι μία πολλά υποσχόμενη-εκκολαπτόμενη ηγέτιδα);

Μου αρέσει να συζητώ με διάφορες γυναίκες. Άλλες τις παρατηρώ χωρίς να ανταλλάσουμε κουβέντες. Άλλες  πάλι τις φέρνω στο μυαλό μου μέσα από τις εικόνες και τις λέξεις τους, που κουβαλώ από μικρή. Τέλος, άλλες επέχουν ρόλο μέντορα για εμένα, τις μελετώ και εμπνέομαι από το έργο τους.

Παρατηρώ ότι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο είναι ότι οι γυναίκες που βγαίνουν μπροστά και ηγούνται, έχουν το χαρακτηριστικό να μιλούν, με στόχο να τοποθετηθούν.

Εκφέρουν την άποψη τους ή καθιστούν γνωστές τις [προ]θέσεις, τις αντιρρήσεις και τις επιθυμίες τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταλαμβάνουν χώρο. Τον χώρο τους. Και με αυτό τον τρόπο να θέτουν τα όρια τους.

Ολόκληρες γενιές γυναικών γαλουχήθηκαν με το ότι το να λένε ανοιχτά τη γνώμη τους ή να ζητούν αυτό που θέλουν αποτελεί “γκρίνια”. Ότι είναι κάτι το οποίο θα οδηγήσει σε σύγκρουση, θα τις φέρει σε δύσκολη θέση ή θα τις θέσει σε κάποιου είδους δυσμένεια [Διάβασε για το φαινόμενο της Feminine Modesty | Γυναικείας Σεμνότητας εδώ]. Ότι,  γενικά, είναι κάτι που καλό είναι να αποφεύγεται.

Γενιές γυναικών έχουν γαλουχηθεί με το να χρησιμοποιούν έμμεσους τρόπους για να εκφέρουν την άποψη τους. Άλλους τρόπους εκτός από τον απλό. Να εκφράζονται με τρόπο που να καταλαμβάνουν τον χώρο τους είτε αυτός πρόκειται για το τραπέζι του σπιτιού τους είτε για το τραπέζι στην αίθουσα συνεδριάσεων της εταιρείας που εργάζονται. Η ερευνήτρια σε θέματα ισότητας και ηγεσίας, Susan R. Madsen, μελέτησε και μίλησε με γυναίκες που βρήκαν το δρόμο τους σε θέσεις ηγεσίας. Διαπίστωσε ότι όλες ανέφεραν κάτι που υπήρξε κοινός παρονομαστής στη διαδρομή τους. Οι οικογενειακές συζητήσεις που συμμετείχαν από όταν ήταν μικρές. Κοινό όλων ήταν ότι βρήκαν τη φωνή τους και καλλιέργησαν την αυτοπεποίθησή τους κουβεντιάζοντας στο οικογενειακό τραπέζι. Και ότι όταν είχαν κάτι να πουν οι γονείς τους τις ενθάρρυναν να βγουν μπροστά και να το εκφράσουν.”

Παραδείγματα καθημερινής ηγεσίας

Στις μέρες μας συντελείται μία αλλαγή. Η λέξη ηγεσία μετουσιώνεται και παύει να είναι μία ελιτίστικη έννοια ή να υπηρετείται με ένα στυλ μόνο.

Έρχεται στη ζωή μας και ζητά από εμάς να την εντάξουμε στις καθημερινές μας πράξεις και συνήθειες. Στις αποφάσεις που λαμβάνουμε και τις επιλογές που κάνουμε, οι οποίες κάνουν τη μεγάλη διαφορά, προάγουν τη ζωή μας και συνεισφέρουν σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς. Η ηγεσία ξεκινά από το να εκφράζεις τη γνώμη σου και να τοποθετείσαι.

Είτε σε ενδιαφέρει να ηγηθείς μίας ομάδας είτε της ίδιας σου της ζωής, το να λες ανοιχτά αυτό που σκέπτεσαι και να το υπερασπίζεσαι είναι καθοριστικό για την διαδρομή σου. Στην πορεία πιθανά να διαπιστώσεις ότι έχασες πολλή ενέργεια και πολύ χρόνο εφευρίσκοντας άλλους τρόπους και κάνοντας στο μυαλό σου σενάρια. Πολλή ενέργεια, πολύ χρόνο και ακόμα περισσότερη έμπνευση.

Ηγεσία είναι το να εκφράζουμε την άποψη μας και να την στηρίζουμε. Να είμαστε διατεθειμένες να κάνουμε και εκείνες τις συζητήσεις που είναι δύσκολες. Κάπου γύρω μας ένα κορίτσι και ένα αγόρι μας παρατηρούν και διδάσκονται από εμάς. Ας τους δώσουμε πολλές αφορμές για να δημιουργήσουν μνήμες καθημερινής ηγεσίας με εμάς ως πρωταγωνίστριες.

Εις το επανειδείν,

What do you think?

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

No Comments Yet.

Previous
Γυναικεία Σεμνότητα – Πως η feminine modesty βλάπτει την επιτυχία σου
Παραδείγματα καθημερινής ηγεσίας – RealLifeTalks #3